W połowie XIV wieku Ruś Czerwona i Lwów znalazły się w granicach Królestwa Polskiego. W roku 1340 otruty został Bolesław Jerzy – piastowski książę władający księstwem włodzimiersko-halickim. Na wieść o tym w granice ruskiego państewka wkroczył Kazimierz Wielki, który przejął w nim władze na mocy wcześniejszych układów z krewniakiem. Rozpoczęła się gra o Ruś Czerwoną, na której skrzyżowały się wpływy Polski, Węgier i Litwy. Od Kazimierza Wielkiego do Jagiełły Do roku 1370 Lwów i całe księstwo włodzimiersko-halickie znajdowały się pod polskim panowaniem. Sytuacja zmieniła się po śmierci Kazimierza Wielkiego. Nowym władcą Polski został węgierski król Ludwik…
U bram Miśni czyli Polacy nad Łabą
W 1013 roku w Merseburgu Bolesław Chrobry zawarł pokój z cesarzem niemieckim Henrykiem II. Walki polsko-niemieckie ustały po blisko 10 latach. Chrobry utrzymał swe zaodrzańskie posiadłości – Łużyce i Milsko. W planach były już także zaślubiny jego syna Mieszka II z córką palatyna reńskiego, Rychezą. Konflikt między sąsiadami został zawieszony, gdyż obie strony miały w tym momencie inne priorytety do załatwienia. Cesarz Henryk II wyruszał właśnie do Rzymu po cesarską koronę, Bolesława pochłonęły kwestie wschodnie. Pokój nie trwał jednak długo. Granica polsko-niemiecka zapłonęła ponownie już w 1015 roku. Wojna roku 1015 Polska została zaatakowana z trzech kierunków.…
„Chłopcy, weźcie mi te armaty!” czyli bitwa pod Racławicami
Ostatnim rozbłyskiem gasnącej Rzeczpospolitej była Insurekcja Kościuszkowska. Cały naród poderwał się do walki mającej ocalić ginącą Polskę. Na czele powstania stanął Tadeusz Kościuszko – żołnierz, inżynier, polityk, bohater dwóch kontynentów, „najczystszy syn wolności”. 24 marca 1794 roku na rynku w Krakowie Kościuszko złożył przysięgę wobec ludu: Ja, Tadeusz Kościuszko, przysięgam w obliczu Boga całemu Narodowi Polskiemu, iż powierzonej mi władzy na niczyj prywatny ucisk nie użyję, lecz jedynie jej dla obrony całości granic, odzyskania samowładności Narodu i ugruntowania powszechnej wolności używać będę. Tak mi Panie Boże dopomóż i niewinna męka Syna Jego. Nie było już odwrotu.…


